[ [ Cafe' lattE ] ]

เอาให้จบโดยเร็ว อิอิ ต่อเอ็มซีวันแรกนะค้าบบบ  คุงโชเล่าเรื่องที่สนามบินตอนที่อาราชิมาถึงบ้าง
ว่า รู้สึกว่าหลายๆคนจะได้ดูรายการทีวีญี่ปุ่นด้วย
เพราะว่าที่สนามบินเจอป้ายโอโนะมังด้วย
แล้วน้องจุนก้ทำท่าเลียนแบบโอโนะมังว่า
แบบนี้ใช่มั๊ย น้องจุนก็ทำท่าวิ่งแล้วกระโดด
เป็นโอโนะมังน่ารักมากๆๆๆๆ
(ครือ โอโนะมัง ก็คือ ท่าโอจังที่จัมป์แล้วกางแขนออกอ่ะฮับ
หาดูได้ในFREESTYLE)
บ๊ะจ่างก็ว่า สุดยอดๆ ไม่ขาดปากเลย เพราะไม่คิดว่าจะมีแฟนที่นี่ได้ดูด้วย
น้องจุนก็เลยบอกว่า ในฮอลล์ก็มีนะ สงสัยน้องจุนคงไปเห็นป้ายโอโนะมังมาอ่ะ
แล้วก็เลยหันไปถามแฟนๆในฮอลล์ในฮอลล์ว่าใครได้ดูมาโอมั่ง
แฟนๆก็ยังยกมือพรึ่บพรั่บเหมียนเดิม
โอจังเลย เซียะ เซียะ ขอบคุณเป็นภาษาจีนมั่ง
คุงโชแหงนหน้าขึ้นไปมองแสตนด์ชั้นบนแล้วก้ชี้นิ้วชี้มือ
ขอบคุณแฟนๆที่อุตส่าห์เข้ามาดูกันซะเต็มจนถึงแถวหลังสุดของฮอลล์เลย
แถมยังมีแฟนๆมาจากหลายๆประเทศไม่เฉพาะแฟนไต้หวันเท่านั้นที่มาดูวันนี้มีทั้งเกาหลี ญี่ปุ่น ไทย (กรีสสส...ไทยคร้าบบบ ไทยมาแล้วคร้าบบบ) มาเลเซีย.....แล้วบ๊ะจ่างก็โพล่งมาเลย...ฮ่องกง มาเก๊า อิกิริซึ(อังกฤษ) เหมือนช็อปจะได้ยินแว่วๆว่านิวยอร์คด้วยนะ เหอ เหอ
ลิงโนะ เลยบอกว่ามาเก๊าอ่ะก็เห็นอยู่หรอก แต่อิกิริซึเนี่ย...อยู่ตรงไหนห๊ะ
น้องจุนเลยเดินเข้ามาหาบ๊ะจ่างแบบหาเรื่องเลย
นายเนี่ย...โกหกชัดๆเลย .... อยู่ตรงไหนห๊ะ...ไหนๆ อิกิริซึอ่ะ
แบบว่าบ๊ะจ่างเนี่ยหน้าหงอ ไหล่ห่อเลยอ่ะ แถมยังโดนน้องจุนทำท่าจะดึงเสื้ออีก
บ๊ะจ่างเลยรีบแก้ตัวว่า ครือชั้นก็แค่คิดว่า ถ้ามีก็ดีซินะ.....(เสียงหงอๆ ..ฮ่าๆๆ)น้องจุนเลยดุใส่ซะเลยว่า ห้ามโกหกซิ....แล้วก้ทำท่าจะหาเรื่องบ๊ะจ่างอีก
บ๊ะจ่างก้กลัวความผิด เลยพยายามเดินห่างๆออกมาจากน้องจุน
น้องจุนก็เถิบๆ เดินพุ่งตรงไปหาบ๊ะจ่าง อย่างฮาอ่ะ ฮ่าๆๆแล้วอาราชิก็เริ่มเดินๆกลับไปที่เมนเสตจกัน ระหว่างนั้นบ๊ะจ่างก็พูด
เกี่ยวกับเรื่องที่สนามบินอีก ว่าตอน2ปีก่อนที่สนามบินอ่ะ เวลาแฟนๆเรียก
ก็จะเรียก "นิโนะ" "โชคุง" "โอจัง" "มัตซึจุน" แต่มีเค้าคนเดียว
ที่โดนแฟนๆเรียก "ไอบะ!!"(ออกแนวโหด) แต่ว่าครั้งนี้
แฟนๆเรียกบ๊ะจ่างว่า "ไอบะจัง" (แบบทะนุถนอม) แล้วนะ อิอิ
เวลา2ปีมันก็นานเนอะ แต่เหมือนเพิ่งผ่านไปแปร๊บเดียวเอง
คุงโชก็บอกว่า รู้สึกคิดถึงความรู้สึกแบบนี้ เป็นความรู้สึกที่ห่างหายไปนานเลยยังไงซะวันนี้ก็มาสนุกกันให้สุดๆไปเลยนะ แล้วคุงโชก็แนะนำเพลงต่อไป
ว่าเป็นเพลงที่หลายคนอาจจะได้ฟังกันแล้ว
เป็นเพลงประกอบโอลิมปิกที่ปักกิ่งที่ผ่านมา KAZE NO MUKOU E
แล้วคุงโชก็หันไปขอบคุณคุณล่าม โคซัง แล้วก็หันไปส่งสายตา
เอ๊ย...ส่งซิกให้บ๊ะจ่างว่า เอาเลย ไอบะคุง
พี่แกก็เอาเลย "เอาล่ะทุกคนยืนขึ้น STAND UP PLEASE!!!"
แหม...สำเนียงชัดเจนเชียว แฟนๆขำมากกว่ากรีสซะล่ะมั๊งเนี่ย
(ตอนที่เดินไปถึงน้องจุนก็โยนขวดน้ำส่งไปให้สต๊าฟล่างเวที
แหม...เขวี้ยงมาตรงนี้ก็ได้จ้าน้องจุ๊นนนนน)
น้องจุนถึงกลับแปลกใจว่า "แฟนๆกรีสภาษาอังกฤษแบบนี้ด้วย"
ลิงโนะก็ชม(ประชด)บ๊ะจ่างว่า "สุดยอด~~"แล้วหันไปหัวเราะกับน้องจุน
บ๊ะจ่างก้หันไปกระตุ้นแฟนๆอีกรอบ ก่อนจะปิดเอ็มซี แล้วต่อด้วยKaze no mukou e ที่ยืนร้องกันที่เมนเสตจ แล้วบ๊ะจ่างกับคุงโชก็เดินขึ้นไปที่เวทีลอย ด้านหน้าบล็อคสีฟ้า ข้างล่างก็เป็นลิงโนะ อาราชิก็ขยับเดินกันไปทั่วเมนเสตจ ท่อนท้ายของเพลงอาราชิก็มายืนเรียง ร้องกันตรงด้านหน้าเมนเสตจจนจบเพลงจากนั้นก็เป็นKIMI NO TAME NI BOKU GA IRU ที่น้องๆMADกับJR. BOYSมาทั้งร้องทั้งเต้นกันแบบไม่มีอาราชิ คิดว่าช่วงนี้อาราชิคงเข้าไปเบรค แอนด์เปลี่ยนเสื้อผ้าอ่ะนะพอจบเพลงก็เป้นการฉายวีทีอาร์ตรงจอ เหมือนกับตอนโคคุริซึ
แต่น่าจะเป็นคนละข้อความกับที่โคคุริซึนะฮับ อาราชิใส่เสื้อสีดำ ฉากเหมือนกับลูกโลก
คนแรกคือ น้องจุน
"รู้สึกดีใจมากที่ได้มาที่ไทเปอีกครั้งนึง ที่นี่ ที่ไทเปก็เหมือนกับบ้านของพวกเราเหมือนกัน พลังที่ได้รับจากทุกๆคนคือ ความสุขทียิ่งใหญ่"
คนที่สอง ลิงโนะ
"การได้เล่นคอนเสริ์ตในโดม ซึ่งก็เป็นความฝันอย่างนึงของพวกเรา
ได้เป็นจริงขึ้นมา เป็นปีที่พวกเราได้พัฒนาขึ้นมาอย่างมาก"
(คิดว่าหมายถึงคอนไกเน็น ที่เป็นโดมแรกของอาราชิอ่ะนะฮับ)
คนที่สาม บ๊ะจ่าง
"ผมรู้สึกสนุกมาก ที่ได้พบเจอผู้คนมากมาย ในการทัวร์คอนเสริ์ตทั้ง14ที่ ทั่วประเทศ" (อันนี้นั่งนับแล้ว ทัวร์คอนเสริ์ตตอนคอนไทม์แน่นอนงับ)
คนที่สี่ คุงโช
"จากนั้น ปีนี้พวกเราก็ได้ทัวร์คอนเสริ์ตไปยังทั้ง5โดมใหญ่ ได้กลับมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเมมเบอร์คนอื่นๆตลอดเวลาอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันมากนัก ทำให้พวกเราได้รับรู้ถึงความสำคัญของอาราชิ"
คนที่ห้า โอจัง
"ในเดือนกันยายน 2008 เราได้เริ่มคอนเสริ์ตเอเชี่ยนทัวร์ครั้งที่2 ที่โคคุริซึเคียวกิโจว ซึ่งเป็นสถานที่ที่ปีนึงเราจะมีโอกาสได้ใช้แค่ครั้งเดียว ร่วมกับแฟนๆอีก7หมื่นคน เป็นการเริ่มต้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ"
จากนั้นก็กลับมาที่น้องจุนแล้วก็วนมาที่โนะอีกทีหรือไงเนี่ยแหละ
เริ่มสับสนวันแรกกับวันที่สองเพราะเหมือนจะไม่เหมือนกันอ่ะ
แต่ก็ไม่แน่ใจอ่ะฮับ อันนี้สับสนอย่างแรงงงงงงงง
คลับคล้ายคลับคลาว่า น้องจุนจะพูดอะไรเกี่ยวกับ10ปีนี่แหละ
ประมาณว่าเดือน10ของปี2008 อาราชิมาอยู่ที่ไทเป
เพื่อที่จะเริ่มต้นปีที่10ของอาราชิกัน.........ประมาณนี้มั๊ง(มึน)
ต่อด้วยเพลงRe(mark)able ที่เต้นอยู่ที่เมนเสตจ ชุดที่ใส่ก็เป็นชุดสีแดง
ชุดเดิมชุดเดียวกับที่โคคุริซึ ท่าเต้นเท่มากๆๆๆ มีช่วงที่อาราชิ
มายืนเรียงเป็นแถวเดียวกันเหมือนตอนเต้นYes?No?ด้วย
ลำดับการยืนก็เหมือนกัน โอจังอยู่หน้าสุด คนที่สองคือลิงโนะ
แล้วก็บ๊ะจ่าง น้องจุน แล้วก็คุงโช ท้ายสุดเช่นเดิม
เห็นท่านั่งลิงโนะแล้วขำอ่ะ คือโอจังสบายสุดไง
นั่งขัดสมาธิลงกับพื้นเลย ส่วนลิงโนะ....เอิ่ม
ขออนุญาตให้ทุกคนจินตนาการถึงท่านั่งส้วมแบบส้วมซึมอ่ะคะ
คือลิงโนะนั่งท่านั้นเลย แล้วเข่าทั้งสองข้างก็ยื่นไปคร่อม..เอ๊ย
ยื่นไปหนีบลำตัวโอจัง ส่วนบ๊ะจ่างเนี่ยทรมานสุด
คือ ต้องยืนเหมือนกับนั่งอ่ะ แต่ไม่มีเก้าอี้ เกร็งสุดฤทธิ์
แต่บ๊ะจ่างกับกางเกงขาสั้น(ขาสั่น)เนี่ย แอบกรี๊ดนะคะ อิอิ
ไม่ทิ้งลายซูปเปอร์ไอดอลจริงๆ น้องจุนก็แค่ย่อตัวนิดหน่อย
คุงโชก็ยืนสบาย เป็นคุณชายแถวหลังสุด..คริ คริ
แล้วก็ต่อด้วยTRUTHที่ไปเต้นอยู่ที่ตรงเซ็นเตอร์เสตจ
บนมูฟวิ่งเสตจ เท่มากกกก ชุดแดง ไฟแดง นึกถึงห้องแดงในมาโอเลย
ยัง...ยัง....ยัง....ความเท่แบบขีดสุด ยังไม่จบแค่นี้
ต่อกันติดๆด้วยA DAY IN OUR LIFEที่ตอนนี้มูฟวิ่งไปอยู่แบ็คเสตจแล้ว
ก็เอาน่า...เอาเป็นว่าได้เห็นทุกๆคนทั่วถึง
แต่เรดาร์ซากุไรยังทำงาน ติ๊ด ติ๊ด จับภาพสัญญาณชัดเจน ฮ่าๆๆ
แล้ว...แล้ว....อ๊ากซ์.....ดนตรีนี้มัน....แล้วน้องจุนก็โผล่มา
กรี๊ดดดด...ชุดนั่น....YABAI YABAI YABAI!!! (ใจเต้นเป็นชื่อเพลงเลย)
แบบว่าเพิ่งคุยกะพี่ออมเมื่อคืนเองว่า ตอนโคคุริซึ
น้องจุนร้อง Tell me ฯ พี่ออมบอกว่า อยากฟัง ยาไบ้มากกว่า
แล้วน้องจุนก็เลือกเพลงนี้มาเป็นโซโล่ที่ไทเปจริงๆด้วย
โฮ่ๆๆๆ น้องจุนโผล่มาจากมุมขวาของเซ็นเตอร์เสตจ(ช็อปหันหน้าไปทางแบ็คเสตจ) ประมาณริมๆเซ็นเตอร์มีเหมือนกับแท่นบันไดวางอยู่
แหงนมองไปด้านบน เห็นสิ่งที่เรียกว่า MJ WALK ในใจก็คิดว่า
...เฮ่ย...เอาจริงดิ เสื้อผ้า หมวก ชุดที่ใส่แบบเดียวกับคอนไทม์เป๊ะเลย
น่าร๊ากกอ่า....เค้าร๊ากกน้องจุน...(คริ คริ) น้องจุนน่ารักมั่กๆ
ทั้งท่าเต้น ทั้งหน้าตาขี้เล่นแบบนั้น โอ๊ย...อารมณ์นี้....
นึกถึงที่เคยคุยกะเพื่อนที่เมนจุนอ่ะ เพื่อนบอกว่า
จุนคุงอ่ะไม่ได้แค่ดูดีดูเท่อย่างเดียวนะ เป็นคนมีเสน่ห์
ทำให้ใจเต้นแบบว่าพองโต เพราะความน่ารักของน้องจุนด้วย
เป็นผู้ชายที่ผู้หญิงหลายๆคนพร้อมจะมอบหัวใจให้เลย
และก็มีลุคของผู้ชายที่จะสามารถดูแลหัวใจของผู้หญิงคนนั้นได้ดีซะด้วย
ของเค้าแรงจริงจิง ค้าบบพี่น้องค้าบบบบ
แต่ช็อปแอบหวาดเสียวนะ ถึงมันจะไม่สูงเท่าโดมที่ไปดูก็เหอะนะ
แต่ก็กลัวอยู่ดี แถมวันที่2ยังแอบเกิดHappenningเล็กน้อย
ไม่รู้ใครจะทันสังเกตุรึเปล่า แต่ทำเอาช็อปอึ้งไปเลยอ่ะ
น้ำตาร่วงเลย สงสารน้องจุนจริงๆ ไม่เอาแล้วนะ กลัวๆๆ
จากเพลงมันส์ๆ น่ารักๆ มาต่อด้วยเพลงซึ้ง ICHIOKU NO HOSHI
เพลงนี้เศร้าซึ้งแบบไม่ต้องหาเหตุผลมาบรรยาย
ร้องไห้ให้กับเพลงนี้อีกแล้ว.....มองไปเห็นคุงโชเต้นอยู่
หน้าตาคุงโชตอนที่เต้นเพลงช้าๆแบบนี้
ทำให้นึกถึงน้ำตาของคุงโชตอนที่ยืนฟังเสียงแฟนๆร้องYour song
คุงโชที่ทำหน้าจริงจังกับการเต้น แล้วสายตาของคุงโช
มองไปด้านหน้า แหงนมองไปด้านบน เหมือนจะมองให้เห็นไปถึง
แฟนคนสุดท้ายที่นั่งอยู่แถวหลังสุดของชั้นบนสุดของฮอลล์
...แฟนๆรับรู้ถึงความรู้สึกของอาราชิแล้วล่ะ
...แฟนๆเชื่อ...ว่าอาราชิมองเห็นแฟนๆทุกคน...T^T (ขอสารภาพว่าแอบเปลี่ยนคอมเม้นต์ของตัวเองตรงเพลงนี้เพราะอ่านแล้ว เฮ๊ย...บ๊ะจ่างจะเยอะไปไหน กลัวน้องตั๊กมากินหัวเลยพยายามขุดความทรงจำเกี่ยวกับคุงโชที่ฝังอยู่ในเซลล์เม็ดในสุดของก้านเซเลบีรัมกันเลยทีเดียว.....เว่อร์ละ)
ชีวิตนี้จะเศร้าได้ถึงไหน เพราะจบเพลงนี้ปุ๊บ ต่อด้วยSIRIUS
คือ ตอนนี้ช็อปไม่ได้มองใครแล้วไง น้ำตาท่วมอารีน่าไปแล้ว
แต่ไอ้การกลืนก้อนสะอื้นนี่มันจุกจริงๆ กลัวเสียงลอดออกไป
เดี๋ยวเจ้คนข้างๆเค้าจะอัดศอกมาให้ จะจุกกว่าเดิม เหอ เหอ
นอกจากเสียง เศร้าของอาราชิแล้ว สมองไม่มีการแปลสัญญาณ
การรับรู้อะไรอีกเลยฮับ ฮ่าๆๆ รู้แต่น้ำตากับน้ำมูกนี่มันเค็มเนาะ..(แหวะ)
ได้เวลาเปลี่ยนอารมณ์ซะที Hello Goodbye ของบ๊ะจ่าง กรีสสส
มาแว้วววว บ๊ะจ่างโผล่มาจากบนเมนเสตจ แต่ก็วิ่งขึ้นโทโรคโขะ
ไปแทบจะทันทีเหมือนกัน นู่นๆๆลิ่วๆความเร็วสูงไปแบ็คเสตจเลย
แล้วก็ร้องเต้นอยู่ตรงแบ็คเสตจจนถึงท่อนที่จะต้องเป่าฮาร์โมนิก้า
ก็ขึ้นไฮสปีดโทโรคโขะมาที่เซ็นเตอร์เสตจ กรีสสสสส...เท่มากกกก
จากนั้นก็ใช้บริการโทโรคโขะสายด่วนกลับมาที่เมนเสตจเหมือนเดิม
จากนั้นก็เป็นดนตรีTHEME OF DREAM A LIVE ที่เอาไว้เปิดตัวเมมเบอร์
เริ่มจากJR. BOYS ตามด้วย MAD แล้วก็น้องจุนที่งานนี้ไม่ยอมเอโร่ย
แต่จ้องตากับตากล้องซะ....(กรีสสส) แล้วก็เป็นลิงโนะที่มากับกลไพ่
เปลี่ยนเอซให้เป็นเลข10 แล้วก็โอจัง มากลิ้งตาให้ดู
แต่หน้าตาตอนท้ายเนี่ยแอบน่ารักแบบต๊องๆนะคร๊าาาา
บ๊ะจ่างมาทำท่าดูดแขนที่เคยเห็นกันอ่ะฮับ
ส่วนคุงโชก็มาเต้นโชว์ความเป็น Hip na Pop Star (เหย่ เย้....)
แล้วก็พลงนี้ที่ขาดไม่ได้ ARASHI!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ที่ร้องกันบนมูฟวิ่งเสตจ แล้วก็ท่อนฮุคครั้งที่สองเปลี่ยนเป็นภาษาจีน
ตอนนี้โนะเด่นนมากค่ะ แบบว่าทำไมลิงโนะดูน่ารักผิดปกติ
คือมูฟวิ่งก็ไปแถวๆเซ็นเตอร์แล้วอ่ะนะ ด้วยความสามารถทางสายตา(สั้น)
ของช็อปเนี่ยมองไม่ออกหรอกว่าโนะมองไปทางไหน
แต่แค่โนะหันหน้ามาฝั่งเนี๊ยะ...ก็แบบว่า...เฮ้ย....อันตรายยยย
กลัวจริงๆ กลัวตกหลุมลิงโนะ..เพราะถ้าตกไปแล้วคงขึ้นมายากอ่ะ
ฮ่าๆๆ ดังนั้นเราต้องระวังตัวเองให้จงหนัก ฮ่าๆๆ
แต่กลับมาก็ต้องดูละครโนะอยู่ดี อ๊ากซ์...........อันตรายจริงๆ
เกิดตกหลุมโนะขึ้นมาจริงๆ.....ไม่หรอก
เพราะหลุมซากุไรลึกกว่าอยู่แล้ว ฮ่าๆๆ
แล้วก้ต่อด้วยPIKANCHI DOUBLE อันนี้สมองดับ ไม่สามารถฟื้นฮาร์ดดิสก์
ขุดออกมาได้จริงๆ ต่อจากเพลงนี้ก็เป็นASU NI MUKATTE HOERO
เพลงนี้ก้เป็นเพลงที่มันส์มากๆเพลงนึงนา แต่ช่วงหลังๆเหมือนไม่ค่อยได้ร้องเพลงนี้เท่าไหร่เลยอ่ะ ก็เลยขอเต้นมันส์ๆ เผื่อรอบอื่นๆด้วยละกัน ฮ่าๆๆ
แอบเห็นบ๊ะจ่างถอดเสื้อไม่ได้ คือ คนอื่นๆเค้าถอดเสื้อตัวนอกออกกันหมดแล้วไง แต่บ๊ะจ่างไม่รู้ติดอะไร ถอดไม่ออก ตอนที่เดินร้องไปทางฝั่งแบ็คเสตจ เลยให้สต๊าฟช่วยดึงออกให้ โฮ่ๆๆ เกือบโดนน้องจุนดุอีกแล้วมั๊ยอ่ะ ฮ่าๆๆ
แล้วก้ถึงช่วงกล่าวขอบคุณ ที่ทุกคนพูดเป็นภาษาจีนหมดเลย แหง่วววว
ฟังมะออกอ่ะ รู้แต่ว่าคุงโช พูดขอบคุณ..........
ลิงโนะ...........บ๊ะจ่าง คนนี้แลดูตั้งใจและพยายามอย่างแรง
พอพูดจบก็ทำท่า กำหมัดทั้งทั้งสองข้าง แบบว่า "ทำได้แล้ว!!" ประมาณนั้น ฮ่าๆๆ แล้วก็ต่อด้วยโอจัง...........คนสุดท้ายน้องจุน..............
(เก่งภาษาจีนกันทั้งนั้น ฟังไม่ออก แฮ่ๆๆ)
แล้วก็เพลงสุดท้ายฮับ ONE LOVEไปร้องปิดซะไกลเชียว
นู่นอยู่แบ็คเสตจนู่นแต่ตอนที่มูฟวิ่งกลับมาตรงเมนเสตจ
ตรงท่อนที่อาราชิยืนเรียงกัน5คนแล้วกอดคอกันร้องเพลง
นั่นคงจะเป้นท่อนและช่วงที่ช็อปชอบมากที่สุด
ถ้าเป็นคนอื่นทำคงดูFakeแต่นี่เป็นอาราชิ มันคือตัวตน
มันคือความจริงใจของอาราชิจริงๆนะ
แล้วทุกคนก็กลับมาที่เมนเสตจ ปิดท้ายด้วย ปุ๊งงงงง........
แล้วอาราชิก็เดินหายไปกลางเวที ฮ้า..........จบ ยืนเรียกอังกอร์กันแบบไม่ขอพัก
แต่ช็อปไม่ไหวอ่ะ ทำไมเสต็ปเรียกอังกอร์ไต้หวันมันเร็วจัง
ขออภัยที่เรียกเร็วๆไม่เป็น (เหนื่อยอยู่) ก็ขอเรียกเสต็ปช้า ตามเดิมนะฮับ
อา..รา..ชิ...อา..รา..ชิ...กันได้ซักพัก อาราชิก็ออกมาตามคำเรียกร้อง
ด้วยเพลงWE CAN MAKE IT ที่อาราชิเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดคอน
คุงโชสีเหลือง หุ หุ แล้วโอจังกับบ๊ะจ่างก็สีเดียวกันเลย กิ๊วววๆๆๆๆ
น้องจุนกับลิงโนะใส่สีม่วง แล้วก็ไปที่แบ็คเสตจ ขึ้นกระเช้าเครน
ยืนเรียงกันทั้ง5คน ร้องเพลงKANSHA KANGEKI AME ARASHI
ที่ร้องเป็นภาษาจีนเวอร์ชั่นช้าๆ พอจบท่อนก็กลับมาร้องเป็นภาษาญี่ปุ่น
จังหวะปกติ ตอนที่ต้องตะโกน"อาราชิ"อ่ะ แถวช็อปไม่มีใครร้องกันเลย
แหง่ววๆๆๆ ร้องคนเดียวก็ได้ฟระ....งั่มๆๆๆ
ต่อด้วยSAKURA SAKEเย้ๆๆ มันส์ครับๆๆ สะบัดมือกันให้สุดเหวี่ยง
ซักพักคุงโชก็ดินมาข้างๆ (กรีสสสส) แต่ตามันไม่ยอมมองไปที่คุงโชอ่ะ
คือเห็นกางเกงที่คุงโชใส่แล้วก็นึกถึง นิเซะโมโนะจีปังของคุงโช
งืมๆๆ พยายามมองตรงซิปคุงโชว่าซิปจริงป่าวหว่า....ซักพักคุงโชหันตูดมาให้ กระเป๋าตรงตูดนี่เพ้นต์ลายหรือว่าของจริงหว่า อ๊ะ...คุงโชหันหน้ามาอีกแล้ว เห็นซิปกางเกง ชัดละ อ้อ...ของจริงแฮะ...เงยหน้ามาอีกที เฮ่ย.....
คุงโชอย่าทำหน้าแบบนั้น เค้าปล่าวลามกน๊ะ....แค่ตามันพาไป โฮ........
มานึกได้อีกที นี่คุงโชมายืนอยู่ตรงหน้าช็อปนานมากเลยนะ
สังเกตุจากรายละเอียดของกางเกงที่เก็บได้ครบทั้งข้างหน้าข้างหลัง
โดยเฉพาะตรงซิปกางเกง คือเห็นมันเผยอขึ้นจากเนื้อกางเกงเลยรู้ว่ายีนส์จริง แต่...........ทำไมชั้นจะต้องไปมองกางเกงคุงโชขนาดนั้นด้วยเนี่ย
เหมือนโรคจิตอ่ะ....อยากมองหน้าคุงโชนานๆ แต่กว่าจะนึกได้
คุงโชก็เดินไปห่างจากสายตาอีกแล้ว แง่มๆๆ

แล้วก็เป็นการขอบคุณเมมเบอร์อีกครั้ง ทั้งMADและJR. BOYS
แล้วน้องจุนก็เป็นคนพูดปิดท้ายเหมือนทุกครั้งว่า ขอบคุณทุกๆคน
แล้วก็คงจะพูดเป็นภาษาจีนล่ะมั๊ง เดาเอา แล้วก็เดาถูกด้วย
เพราะว่าตะโกนเรียก "อาราชิ" ได้พร้อมกับคนรอบๆ ฮี่ๆๆ

แล้วตอนที่จะเดินเข้าหลังเวที เห็นคุงโชพยายามสบตาโอจังมาซักพักแระ
แล้วเหมือนโอจังจะนึกได้ในวินาทีสุดท้าย ก็หันมาสบตาคุงโชทีนึง
แล้วก็..........บัลเลต์ฮาเค~~~~~~~~~~~ ฮ่าๆๆ น่ารักอ่ะ

ถึงอาราชิจะไปแล้ว เรายังไม่ทิ้งความพยายาม เรียกอังกอร์กันอีกซักรอบซิ
แล้วก้ได้จริงๆ ฮ่าๆๆ

น้องจุนออกมาพูดขอบคุณ ประมาณว่าขอบคุณทุกคนมากๆ วันนี้สนุกมาก
ขอบคุณแฟนๆที่อยู่บนซู๊ดดดดดดดด ขอบคุณแฟนๆทุกคน
ห่างหายจากความสนุกแบบนี้มา2ปีแล้วนะ สนุกมากจริงๆ
แล้วก็รู้สึกดีใจมากๆที่แฟนๆเขียนป้ายคำว่า "โอคาเอรินาไซ"
(ยินดีต้อนรับกลับบ้าน) ก็รู้สึกได้เลยว่าอาราชิเนี่ย มีคนรักเยอะเหมือนกันน๊ะ
(พูดอารายอย่างนั้นน้องจุน........ทุกคนรักอาราชิกันทั้งนั้นแหละ)

แล้วก้มีแฟนๆตะโกน "ไอชิเตะรุ" มั้ง น้องจุนก็ตะโกนบอกว่า
พวกผมก็รักทุกๆคนเหมือนกัน แล้วก็หันไปข้างหลังฝั่งแสตนด์สีฟ้า
พร้อมกับชี้นิ้วไปและพูดว่า ข้างหลังนั่น ผมก็รักนะ (กรีสสสสสส)

แล้วน้องจุนก็โฆษณาหนังให้ลิงโนะซะหน่อย เริ่มฉายตอนแรกวันที่
17ตุลาคมนี้แล้วนะฮับ ลิงโนะก้บอกว่า เพลงประกอบก็เป็นเพลงของอาราชินะ แล้วก็จะขอร้องเพลงนี้ซะเลย เป้นการร้องครั้งแรก หุ หุ
(แฟนๆญี่ปุ่นอิจฉาใหญ่เลย โดนเพื่อนว่าด้วยว่าขี้โกง ทำไมอาราชิร้องเพลงใหม่ครั้งแรกที่ไทเป ทำไมไม่ร้องที่ญี่ปุ่น อ๊ะ...ช่วยไม่ได้ อิอิ)

แล้วก็เป็นBEAUTIFUL DAYS หุ หุ คุ้มละ ที่นั่งแกะเนื้อเพลง แล้วก้หัดร้องก่อนเดินเข้าฮอลล์นี่เอง ฮ่าๆๆ โอเคๆๆ ร้องได้ๆๆ